مادرانه

زیرپوش زیردکمه‌دار سایز صفر 3 عدد، سایز یک 3 عدد (بسته به فصل آستین کوتاه یا بلند). زیرپوش‌ها چه رکابی باشند چه آستین بلند یا کوتاه حتماً زیردکمه‌دار باشند. در غیر این صورت دائماَ از پهلوهای بچه كنار مي‌رود و پوشک بچه هم کج و معوج می‌شود

شورت عینکی سایز صفر نخرید و سایز یک دو عدد تهيه كنيد

شلوار(از جنس زیرپوش) بسته به فصل جوراب‌دار یا بدون جوراب 3 عدد

مانتو 2 عدد ( اگر تا حالا این اصطلاح را نشنیده‌ايد تعجب نکنید ، مانتو از جنس زیرپوش و به شکل کت است و آن را روی زیرپوش‌های زیردکمه‌دار می‌پوشانند)0

پیش بند حداقل دو عدد

کلاه نازک از جنس زیر پوش که حتی در تابستان برای بعد از حمام کاربرد دارد

لباس سرهمی برای بیرون از خانه در 2 سایز ( با توجه به اینکه در ماه‌های اول ممكن است بچه خیلی بیرون برده نشود و سریع هم تغییر سایز می‌دهد، خرید تعداد زیاد لباس در سایز کوچک منطقی نیست و بهتر است یا خرید را به ماه‌های بعد بیندازید یا این که سایز بزرگتر بخرید)0

وسايل تعويض و حمام و ساير لوازم بهداشتي نوزاد

اگر مي‌خواهيد براي بچه از پوشك استفاده كنيد 5 – 6 عدد كهنه نخي تهيه كنيد كه برای خشک کردنش بعد از شستشو به درد می‌خورد . اگر خیال دارید به جاي پوشك از کهنه استفاده کنید، بعد از این که مطمئن شدید جنس کهنه خوب است حدود 24 عدد احتیاج دارید تا یک روز تمام را جواب دهد و روز بعد هم برای شستن و خشک شدن و احیاناَ اطو كردن آن وقت داشته باشید. بهتر است در این حالت از محافظ کهنه که یک لایه نازک است هم استفاده كنيد

اگر می‌خواهید پوشک معمولي یا کهنه را به كار بريد به یکی از انواع شورت‌های چسبی، گره‌ای یا دکمه‌ای احتیاج دارید اما پوشک‌های کامل نیاز به این شورت‌ها ندارند

تشکچه تعویض که حتماً قابل شستشو باشد و بهتر است دو عدد باشد . یکی با ضخامت بیشتر که نرم‌تر باشد -بعضی از آنها یک قسمت ضخیم تر هم برای زیر سر بچه دارند- و یکی نازک و سبک برای بیرون که همیشه داخل کیف وسایل باقی می‌ماند

سرويس حوله شامل حوله كلاه‌دار براي حمام و حوله دست و رو. معمولاً در اين سرويس دو عدد پيش‌بند هم موجود است

وان بچه

پودر تالک ، شامپو و صابون بچه

روغن یا لوسیون بچه برای ماساژ بعد از حمام

دستمال مرطوب ، ترجیحاً با جعبه کوچک یا بسته‌های کاغذی که سبک و قابل حمل باشد چون عمده استفاده آن در بیرون از خانه است

گوش‌پاک‌کن (دقت كنيد كه داخل گوش بچه را نبايد با گوش‌پاك‌كن تميز كرد)0

ناخن‌گیر کوچک يا قيچي مخصوص گرفتن ناخن

مکش بینی برای تمیز کردن آن

دندان‌گیر

شانه و برس مخصوص

کرم سوختگی . شخصاً کرم کالاندولا و ویتامین آ.د را برای چرب کردن در حالت عادی و برای سوختگی کرم سوختگی که ترکیبی از اکسید دو زنگ و روغن کبد ماهی است را توصیه می‌کنم

پستانك، شيشه و وسايل تغذيه كودك

هرچند همه نوزادان نياز و يا علاقه‌اي به پستانك و شيشه شير پيدا نمي‌كنند، مي‌توانيد محض احتياط وسايل زير را هم تهيه كنيد. از سرشيشه براي دادن داروها هم مي‌توانيد استفاده كنيد و يا مي‌توانيد شيشه‌ كوچك مخصوص دادن قطره و شربت را جداگانه بخريد

پستانک سایز کوچک + زنجیر نگهدارنده

شیشه شیر در دو سایز . بهترین نوع آنها نوعی است که بدنه آن ساده باشد تا تمیز کردن آن راحت تر باشد ، آنهایی که سر بزرگی دارند و شبیه سینه مادر هستند معمولاً برای بچه‌ها مقبولترند . اگر جنس آن طلقی باشد خیلی مطمئن‌تر است

شیشه‌شور ، ترجیحاً ابری که داخل شیشه‌های طلقی را خش نياندازد

شیردوش مكانيكي يا برقي

قاشق برای دادن غذا . با توجه به این که بچه در اول دندان ندارد اگر قاشقی پیدا کردید که سر آن نرم باشد خیلی بهتراست

صندلی غذا یک وسیله بسیار بدردبخور است که بچه در خانه کنار پدر و مادر باشد و هم زمان صرف غذا و هم برای بازی از آن استفاده کند

لیوان مخصوص بچه ها یا sippy cup که برای آموزش نوشيدن به كودك وسیله بسیار خوبی است

وسايل خواب كودك

تخت کوچک (گهواره) با تشک و ملافه آن. از پارك بچه هم مي‌توانيد هم براي خواباندن و هم براي بازي بچه استفاده كنيد، به خصوص انواعي كه صداهاي آرامش‌بخش از قبيل صداي دريا يا قلب پخش مي‌كنند براي بچه‌هايي كه خواب سبكي دارند مفيد هستند. فقط دقت كنيد كه در استفاده از پارك بچه زياده‌روي نكنيد تا براي كودك حكم قفس پيدا نكند و بتواند به اندازه كافي در تعامل با محيط اطراف خويش قرار گيرد

بالش کوچک که ترجیحاً نازك باشد

یک تشک ابری حدود سایز 100 در 70 برای جابجا کردن نوزاد، شیر دادن و خواباندن روی پا

پتوی بچه

موبایل یا همان آویز موزیک دار بالای سر بچه که بعضی وقت‌ها خیلی به سرگرم شدن او كمك می‌کند

دورسری که یک تکه ابر به ابعاد حدود 30 سانتي‌متر در یک متر و نیم و به ضخامت 2 تا 3 سانت است که با یک آستر پارچه ای ثابت پوشیده شده و بعد یک رویه پارچه ای قابل تعویض برای روی آن تهیه می‌شود . این رویه باید قابل شستشو باشد . این وسیله که آماده آن هم موجود است دارای بندهایی است که توسط آن به میله های تخت بچه متصل می‌شود تا وقتی بچه در خواب غلت می‌زند و به میله‌های تخت برخورد می‌کند آسیب نبیند

وسايل نقليه بچه!

ساک حمل بچه

کالسکه که هر چه سبک‌تر و کم‌دنگ‌وفنگ‌تر باشد پراستفاده‌تر خواهد بود . کالسکه‌های عصایی در مسافرت‌ها بسیار کارراه‌انداز هستند و کالسکه‌های ایرانی از نظر وزن چندان سبک و مناسب نیستند

اگر 3 تا 5 ماهگی بچه به زمستان نمی‌خورد و اهل پیاده‌روی با بچه هستید آغوشی بسیار به‌دردخور است

روروئک که برای بچه 6 تا 12 ماهه واجب است اما حداقل انواع ایرانی آن در حدود 12 ماهگی بسیار خطرناک هستند و بچه ممکن است خود را از آن پرت کند

کریر. یک توصیه از کسی که دو بچه پشت سر هم داشته . کریر یک وسیله بسیار عالی است که تا 4 – 5 ماهگی می‌توانید بچه را در آن بگذارید و جابجا کنید و در مهمانیها مجبور نیستید بچه را بغل کنید چون برای خود یک صندلی امن دارد و بعد از آن سن می‌توانید آن را در ماشین نصب کنید و به عنوان صندلی بچه استفاده کنید . تا جایی که شنیده‌ام کریرهای ایرانی نسبتاً سنگین هستند و انواع مارک‌دار بسیار گران . نوع تایوانی آن خیلی از نظر قیمت و وزن مناسب است و برای نصب در ماشین هم طراحی شده است

ساير اقلام

اگر اتاق خواب بچه از آشپزخانه و هال دور است ( مخصوصا در خانه های دوبلکس ) آیفون‌های مخصوص که صدای بچه را به گیرنده منتقل می‌کند وسیله به‌دردخوری است

ساک وسایل بچه (همیشه داخل این ساک یکی دو کیسه پلاستیکی تمیز برای گذاشتن لباس‌های کثیف‌شده بچه داشته باشید)

پودر صابون رختشويي بدون اسانس براي شست و شوي پوشاك، كهنه‌ها، ملافه و پتوي بچه

منبع

رنگی که برای دکوراسیون اتاق کودک در نظر می گیریم باید با مقطع سنی که کودک شما در آن قرار دارد متناسب باشد. در طول سال اول زندگی رنگ های ملایم برای اتاق کودکان بهترین انتخاب هستند، چرا که نوزاد به نور و سایه بیشتر توجه نشان می دهد تا تفاوت رنگ ها. از این رو اتاق خواب نوزادان باید با رنگ های روشنی مانند سفید و کرم و یا رنگ های زرد، صورتی، آبی یا سبز روشن رنگ آمیزی شود.

هرچه کودک بزرگ تر می شود با به کارگیری رنگ های شاد و درخشان در اتاق می توان فضایی جذاب و سرشار از انرژی و تحرک برای او فراهم آورد.اگرچه استفاده از رنگ های روشن و طرح های شاد که مورد پسند کودکان بوده و موجبات تحریک خلاقیت آنها را فراهم می آورند در اتاق کودکان توصیه می شود اما همواره باید دقت کرد که دکوراسیون اتاق کودکان در عین بشاشیت و شادی بیش از اندازه شلوغ نباشد تا موجب بی قراری و سلب آرامش کودک نشود.

از آنجا که در انتخاب دکوراسیون اتاق کودکان رعایت اصول ایمنی در درجه اول اهمیت قرار دارد برای رنگ آمیزی اتاق کودکان باید همواره از رنگ هایی استفاده کرد که در ساختمان آنها سرب به کار نرفته باشد. پس از اطمینان از بی زیان بودن نوع رنگ مصرفی نوبت به انتخاب یک زمینه رنگی برای اتاق کودک می رسد.

برای طراحی رنگی دکوراسیون اتاق کودکان دو راه وجود دارد: استفاده از رنگ های شاد و درخشان و دیگری ایجاد فضایی مملو از رنگ های ملایم و رویایی که اسباب بازی های رنگارنگ کودک در آن نقش آکسان های رنگی را ایفا می کنند. هنگام طراحی رنگ در دکوراسیون اتاق کودک باید به خاطر داشت که اغلب کودکان مجموعه ای از اسباب بازی های رنگارنگ را در فضای اتاق خود جای خواهند داد که بی شک نمای اتاق را تحت تاثیر قرار می دهند.

گاهی اوقات انتخاب رنگ و دکوراسیون اتاق کودک با توجه به جنسیت او انجام می شود. بسیاری از والدین رنگ های گرم و ملایمی مانند صورتی و بنفش یاسی را برای دختران و رنگ های آبی و سبز را برای فرزند پسرشان می پسندند.

همچنین در میان کودکان بزرگ تر که قادر به اعمال سلیقه خود در انتخاب رنگ و دکوراسیون اتاقشان هستند بسیاری از دختران فضایی رویایی و دخترانه و بسیاری از پسران رنگ های پرسایه و شاد با کنتراست بیشتر را می پسندند. دختران دکوراسیونی مملو از رنگ های صورتی، سفید و بنفش، تور، روبان و حریر و فضایی فانتزی و رویاگونه را ترجیح می دهند. از این رو توجه به جزییات ریز و کوچک در اتاق دختران اهمیت بیشتری می یابد. در دکوراسیون اتاق دختران هارمونی و هماهنگی بیشتر و در اتاق پسران رنگ های متضاد و کنتراست بیشتر ترجیح داده می شود. اما در دنیای امروز طراحی دکوراسیون اتاق کودکان بر پایه جنسیت آنها چندان توصیه نمی شود و حتی بسیاری از والدین رنگ هایی چون پرده های گوناگون زرد (از لیمویی و کرم تا زرد پرتقالی و نارنجی) را که علاوه بر روشنایی و نشاط کافی برای اتاق کودک به جنسیت خاصی نیز منتسب نیست ترجیح می دهند.

در هر حال باید از محدودکردن انتخاب کودکان در رنگ دکوراسیون اتاقشان پرهیز کرد و به خاطر داشت که الزاماً نباید اتاق دختران صورتی و اتاق پسران آبی باشد.

البته کودک درس‌خوان شما باید در اتاق خصوصی خود که معمولا تکالیف مدرسه را هم در آنجا انجام می‌دهد، نور کافی داشته باشد اما اهمیت نور، فراتر از خصوصیات فردی و شخصیتی کودک است. نور، عنصر لازمی‌است که هیچ کودکی - چه درس‌خوان و چه تنبل - نباید از آن محروم بماند و هر انسانی - چه کودک و چه بزرگسال - برای ادامه حیات به آن نیاز دارد.

به طور کلی، وضعیت نور اتاق خواب کودکان به لحاظ نیازهای خاص این سنین، توجه و حساسیت بیشتری نسبت به اتاق خواب بزرگسالان می‌طلبد. کودک نیز مانند فرد بزرگسال، باید نوری در اتاق خواب داشته باشد که هنگام روز، انجام کارهایی از قبیل پوشیدن لباس و پیداکردن اشیا را به‌خوبی امکان‌پذیر کند، امکان تشخیص رنگ‌ها را به او بدهد و برای کارهایی همچون نقاشی و مطالعه و نوشتن تکالیف درسی، مقدار کافی و جهت مناسبی داشته باشد؛ مثلا جهت تابش نور – چه از پنجره و چه از چراغ مطالعه – نسبت به میز تحریر برای فارسی‌زبان‌ها که جهت خط نوشتاری آنها از راست به چپ است، باید از چپ به راست باشد. هنگام شب نیز باید آنقدر نور در اتاق باشد که کودک، هم بتواند خوب استراحت کند و هم در صورت نیاز به برخاستن از تختخواب در نیمه‌شب، توانایی تشخیص اشیای پیرامون خود را داشته باشد.

مهم‌ترین نکته‌ای که در مورد نور مصنوعی اتاق کودک باید مورد توجه قرار بگیرد، ایمنی است. در مورد خردسالان و نوزادان، به نور کم‌شدتی احتیاج دارید که در طول دفعات فراوانی که به کودک سر می‌زنید تا به او غذا بدهید، پوشکش را عوض کنید یا او را بخوابانید، توانایی دید کافی را در اختیارتان بگذارد. از یک چراغ خواب دوشاخه‌دار یا یک چراغ کوچک حباب‌دار با لامپی که ولتاژ آن زیاد نیست(حداکثر ۱۲ولت) استفاده کنید.

● این نکات ایمنی را در اتاق خواب کودک در نظر داشته باشید:

- مطمئن شوید که انگشتان کودک کنجکاوتان نمی‌تواند روکش قطعات برقی را بردارد، به حباب داغ چراغ برسد یا به سیم‌کشی برق نزدیک شود.

- از لامپ‌هایی استفاده کنید که به دیوار نصب می‌شوند. چراغ‌های پایه‌دار ممکن است به‌سادگی واژگون شوند.

- اگر کودک‌تان کامپیوتـــر یا تلویزیـــون در اتاقـــش دارد، اجــازه ندهید در تاریــکی مطلق به صفحه مونیتور یا تلویزیون خیره شود. برای چشم کودک بهتر است که هنگام نگاه‌کردن به تلویزیون، چراغ کم‌نوری در اتاق، روشن باشد. این چراغ ممکن است یک لامپ قابل‌تنظیم سقفی یا چراغ مطالعه‌ای باشد که شعاع آن از سقف به میز تحریر می‌تابد.

چراغ‌های دیمردار برای اتاق کودک عالی هستند. این چراغ‌ها ذهن کودک را برای خوابیدن آماده می‌کنند.

در مورد طرح نور اتاق کودک، به یاد داشته باشید که کودک شما مدام رشد می‌کند و نیازها و علایق او نیز در حال تغییر است؛ بنابراین طرح نور اتاق او نیز باید قابلیت تغییر مداوم را داشته باشد. برای سنین مختلف، انواع طرح‌های دکوراتیو چراغ از هواپیما تا چرخ‌وفلک و «سیندرلا» و «شرک» را می‌توانید پیدا کنید.

این اتاق باید دارای فضا و امکانات کافی برای نشستن، خوابیدن، استراحت، کار، مطالعه و سرگرمی های مورد علاقه جوانان مانند کامپیوتر و لوازم صوتی باشد. علاوه بر اینها در اتاق جوان باید امکان پذیرایی از چند دوست نیز فراهم باشد. این اتاق چندمنظوره باید مضاف بر لوازم و مبلمان مورد نیاز مقدار زیادی از وسایل شخصی، لباس ها، کیف ها، کفش، کتاب و خرده ریز های بی شمار را نیز در خود جای دهد. به این ترتیب اهمیت استفاده بهینه از هر سانتی متر مربع آن بدیهی است. اتاق های چندمنظوره باید به دقت بیشتری طراحی شوند تا حداکثر استفاده از فضای موجود به عمل آمده و هر یک از ملزومات اتاق در جایی مناسب و قابل استفاده قرار گیرند در حالی که فضای کافی برای حرکت در میان آنها و همچنین باز و بسته شدن درها و کشوها باقی بماند.

به عنوان یک جوان اگر می خواهید اتاق تان را از نو طراحی کنید یا دکوراسیون و چیدمان آن را تغییر دهید بیش از هر چیز فهرستی از فعالیت هایی که اغلب در اتاق خودتان انجام می دهید تهیه کنید سپس لیستی از وسایل مورد نیازتان که باید خریداری کنید بنویسید. مبلمان مورد نیاز برای اتاق شما احتمالا شامل یک تختخواب، صندلی، یا مبل راحتی جهت نشستن یک یا دو مهمان و میز و صندلی کار است.

اصلی ترین وسیله در اتاق خواب تخت است. پیش از هر کار تصمیم بگیرید به چه نوع تختی نیاز دارید. در حقیقت این نقطه شروع برنامه ریزی و طراحی شما برای دکوراسیون اتاق است. شکل ظاهری تختخواب شما سبک دکوراسیون اتاق را تعیین می کند، اما راحتی آن از بیشترین اهمیت برخوردار است.

انتخاب تشک شاید از انتخاب تخت نیز مهم تر باشد. چون خوابیدن بر روی تشکی که برای بدن شما مناسب نیست می تواند به درد پشت و کمردردهای طولانی منجر شود. اگر تشک فنری خریداری کردید به خاطر داشته باشید چند بار در سال جهت قرارگیری آن روی تخت را از بالا به پایین و پشت به رو تغییر دهید تا فنرهای داخل تشک یکسان فرسوده شوند.

از آنجا که اتاق خواب ها در آپارتمان های امروزی اغلب کوچک هستند بهترین روش برای مبله کردن اتاق استفاده از وسایل چندمنظوره است. به عنوان مثال بهتر است تختخوابی بخرید که بتوان از آن به عنوان یک کاناپه نیز استفاده کرد. تختخواب هایی که دیواره کوتاهی در دو طرف دارند به راحتی با افزودن چند کوسن به یک کاناپه تبدیل می شوند یا ممکن است مبل یا کاناپه تختخوابشو خریداری کنید. در این صورت در طول روز تختخواب جایی را اشغال نمی کند.

یک انتخاب دیگر برای اتاق های خیلی کوچک استفاده از تختخواب های کم جا است. این تخت ها پس از جمع شدن به موازات دیوار قرار می گیرند و فضای اتاق را برای حرکت آسوده باز می گذارند.

یک راهکار دیگر قرار دادن تختخواب در ارتفاع است به این ترتیب فضای زیر تحت در اختیار شما باقی می ماند. با استفاده از تختخواب های پایه بلند می توان از فضای زیر تخت برای قراردادن میز تحریر، میز کامپیوتر و یا کتابخانه سود برد.

وجود یک میز کوچک در کنار تخت مورد نیاز است تا از سطح روی آن برای قرار دادن یک چراغ مطالعه، ساعت زنگ دار و احتمالا یک لیوان آب یا کتابی که قبل از خواب مطالعه می کنید استفاده کنید. این میز کوچک ممکن است با یک طبقه نصب شده به دیوار کنار تخت جایگزین شود و یا در مواردی که به فضای بیشتری برای نگهداری از وسایلتان نیاز دارید می توان به جای آن از یک جعبه چوبی استفاده کرد. در این صورت هم از فضای داخل جعبه سود می برید و هم از سطح روی آن به عنوان میز کنار تخت استفاده می کنید.

اگر فضای اتاق به اندازه ای کوچک است که امکان قرار دادن میزی در کنار تخت وجود ندارد، یک طبقه به اندازه عرض تختخواب در قسمت بالای تخت و در ارتفاع مناسبی از آن روی دیواری که تخت به آن تکیه دارد نصب کنید.

برای تامین فضای لازم جهت نگهداری از لباس ها، کتاب ها و سایر وسایل از تمام امکانات و زوایای اتاق بهره بگیرید. اگر اندازه اتاق در حدی است که از تختخواب معمولی استفاده کنید آن را از نوع کشودار انتخاب کنید تا بتوانید از فضای زیر تخت برای وسایل دیگر بهره بگیرید و یا با قرار دادن چند جعبه با ارتفاع مناسب در زیر تخت از این فضا سود ببرید.

وسایلتان را می توانید به دو گروه تقسیم کنید: آنهایی که به صورت روزانه یا هر چند روز یک بار مورد استفاده قرار می گیرند و وسایلی که در فاصله های زمانی طولانی تر به کار می آیند. دسته اول را در فضاهای در دسترس قرار دهید و دسته دوم را در جاهایی مثل قسمت بالای کمد بگذارید که چندان در دسترس نیستند. برای استفاده بهینه از فضای اتاقتان از ابتکار و خلاقیت خود بهره بگیرید و از فضاهای به ظاهر مرده سود ببرید. در بسیاری از اتاق ها وجود ستون ها و نقایص زمین موجب به وجود آمدن فرورفتگی هایی در دیوارهای خانه می شود. این فرورفتگی ها برای نصب طبقات و استفاده به عنوان کتابخانه یا قرار دادن لوازم صوتی و حتی کامپیوتر و وسایل جانبی آن فضایی مناسب هستند. نصب طبقات چوبی، فلزی و یا شیشه ای بر روی دیوارهای صاف و بدون فرورفتگی نیز می تواند فضایی برای قرار دادن وسایل کوچک و خرده ریزهای شخصی شما فراهم کند.

میز تحریر یا میز کامپیوترتان می تواند یک میز سه گوش کوچک در زاویه دو دیوار اتاق باشد. اگر جای کافی برای یک میز کامپیوتر معمولی دارید ممکن است آن را در زیر پنجره جایی از دیوار که معمولا استفاده نمی شود قرار دهید. میزی انتخاب کنید که طول و عرض کمتری داشته باشد اما دارای طبقات متعددی برای قرار دادن وسایل جانبی کامپیوتر باشد.

کمدهای دیواری که اغلب ارتفاعی تا سقف اتاق دارند فضای زیادی را در اختیار شما قرار می دهند. برای استفاده بیشتر از این فضا می توانید داخل کمد را طبقه بندی کنید و یا در قسمت پایین آن دو یا سه کشو بسازید. اگر اتاق شما کوچک است بهتر است هیچ امکانی را برای استفاده از این فضا از دست ندهید و با نصب جیب های پارچه ای یا چند رشته طناب به موازات هم بر روی سطح داخلی کمد حداکثر استفاده از فضای داخل کمد را داشته باشید.

اگر اغلب در اتاق خود پذیرای تعدادی از دوستانتان هستید برای تامین فضای نشستن کافی می توانید از صندلی های تاشوی کوچک یا صندلی هایی که روی هم قرار می گیرند استفاده کنید. به این ترتیب در زمانی که به آنها نیاز ندارید صندلی ها را جمع کرده در گوشه ای از اتاق یا داخل یک کمد قرار می دهید.

در فضای کوچک دو هدف را باید در تمام مراحل دکوراسیون اتاق به خاطر داشته باشیم: یکی استفاده بهینه از تمام فضای موجود و دیگری بزرگ نمایی و القای حس فضای بیشتر به بیننده.

درباره هدف اول راهکارهایی را بررسی کردیم اما هدف دوم از طریق انتخاب رنگ و نورپردازی فضا عملی می شود. رنگ های روشن و ساده مانند خانواده رنگ های خنثی و یا رنگ های طبیعی بهترین انتخاب برای اتاق های بسیار کوچک هستند. اما اگر اتاق شما خیلی کوچک نباشد می توانید تنوع رنگی بیشتری در آن داشته باشید. اگرچه همواره رنگ های آرامش بخش و ملایم برای اتاق خواب ها توصیه می شوند اما اتاق خواب فضایی خصوصی است و باید با سلیقه صاحب آن رنگ آمیزی شود. اما علاوه بر سلیقه شخصی اطلاع از بعضی اصول در انتخاب رنگ مفید است.

به خاطر داشته باشید رنگ های سرد مانند آبی ها و سبزها رنگ هایی هستند که سطوح را عقب تر از آنچه هستند نشان می دهند از این رو فضاهای کوچک را بزرگتر می نمایانند در حالی که رنگ های گرم که اصطلاحا به «رنگ های پیش رونده» معروف هستند جلوتر به نظر می رسند و در نتیجه فضا را کوچکتر نشان می دهند. جوانان اغلب به رنگ های پرانرژی و زنده علاقه مند هستند اما بهتر است برای طراحی رنگ در یک اتاق کوچک از این رنگ ها در سطوح کوچک و به عنوان آکسان استفاده کنید. از دیوارهای روشن اتاق به عنوان بومی سفید برای معرفی سطوح رنگی کوچکتر با رنگ های درخشان و مورد علاقه تان بهره بگیرید. دیوارهای سفید یا کرم روشن شاید برای جوانان کمی کسل کننده به نظر برسند اما در عوض این حسن را دارند که به شما امکان می دهند هر چند گاه یک بار رنگ سایر وسایل اتاقتان را بدون نگرانی از هماهنگی آن با رنگ دیوارها تغییر دهید.

برای بزرگنمایی اتاق های کوچک بهتر است درها و پنجره را به رنگ دیوار رنگ بزنید و حتی پرده اتاق را ساده و همرنگ دیوار انتخاب کنید. تاثیر آینه ها در بزرگنمایی را فراموش نکنید. وجود یک آینه قدی در اتاق یک جوان نیازی حتمی است ضمن اینکه با بازتاب نور فضا را نیز بزرگتر از آنچه هست نشان خواهد داد. در صورت امکان آینه را روی دیوار مقابل پنجره نصب کنید تا با بازتاب نور طبیعی تاثیر بیشتری داشته باشد. نصب آینه بر روی در کمدها نیز علاوه بر بزرگنمایی و گردش نور در اتاق به آن نمایی مدرن می بخشد.

نورپردازی نیز از اصولی است که باید به آن توجه شود.

یکی از مهم‌ترین نکاتی که در تاریخچه دکوراسیون داخلی به آن اهمیت داده شده نحوه چیدمان اتاق خواب است. طراحی اتاق خواب کودکان بسیار مهم است.

شاید باورتان نشود اما چیدمان اتاق خواب کودک دلبند شما، از محل قرار گرفتن تخت گرفته تا انتخاب بهترین وسایل تزیینی و دیوارکوب‌ها و...، تاثیر مستقیم در رفتار خوب و درسخوان شدن او در آینده دارد. متاسفانه معمولا والدین به این نکات اهمیت زیادی نمی‌دهند.

● به ۶ نکته مهم در مورد نحوه چیدمان اتاق خواب کودک اشاره می‌کنیم:

۱ ) قاب عکسی از چهره خندان والدین را در اتاق خواب کودک بگذارید. این کار نه تنها کودک را از بسیاری از مشکلات روحی و عاطفی که ممکن است او را در بزرگسالی تهدید کند، مصون می‌دارد، بلکه موجب می‌شود تا کودک هر زمان چشم باز می‌کند چهره خندان پدر و مادر خود را که در واقع ارکان اصلی زندگی او را تشکیل می‌دهند، در مقابل خود ببینید.

۲) تخت کودک را به عریض‌ترین دیوار اتاق خواب تکیه بدهید. مراقب باشید که کودک از روی تختش در اتاق را ببیند. بهتر است دیواری که برای تکیه دادن تخت کودکتان انتخاب می‌کنید، مقابل دستشویی یا حمام نباشد چون می‌تواند سلامت کودکتان را به مخاطره بیندازد.

اگر دو فرزند دارید بهتر است از تخت‌های دو طبقه تا حد ممکن استفاده نکنید، چرا که کودکان نیاز دارند فضای باز و راحتی بالای سرشان داشته باشند و تخت‌های دو طبقه این امکان را از کودکی که در طبقه اول می‌خوابد، می‌گیرد و همین موضوع می‌تواند در آینده باعث فشار عصبی در او شود. کودکی که در طبقه بالا می‌خوابد نیز از آنجا که یک فضای خالی در زیر محل خوابش وجود دارد احساس ناامنی می‌کند و همین حس می‌تواند در بزرگسالی تاثیرات بدی در روحیه‌اش بگذارد.

۳) گوشه مناسبی از اتاق را به مکانی برای مطالعه اختصاص دهید. در گوشه‌ای از اتاق کودک خود میز و صندلی و چراغ مطالعه‌ای بگذارید و به او بفهمانید که مکان مناسب برای مطالعه و درس خواندن، همان است. به این ترتیب به او نشان می‌دهید که چقدر درس خواندن و مطالعه برایتان اهمیت دارد.

۴) اتاق خواب کودک را به محیطی سالم تبدیل کنید. تصاویر آب و دریا، آکواریوم یا وجود صدای آب می‌تواند محیط ناسالمی ایجاد کند و در آینده موجب بروز بیماری آسم در کودک شود.

۵) محیط و فضای اتاق خواب کودک را همواره تمیز و جمع و جور کنید. کمدهای دیواری و کشوهای اتاق خواب کودک را همیشه تمیز و مرتب کنید. هر چه فضای اتاق خواب باز و خالی از به هم ریختگی باشد کودک به همان میزان احساس آرامش بیشتری خواهد داشت و خلاقیت و قدرت تخیل او افزایش می‌یابد. با جمع کردن وسایلی که ممکن است کودکتان تا یک یا دو ماه دیگر از آنها استفاده‌ای نکند به چشم او استراحت بدهید.

۶) با استفاده از نور، رنگ و آثار هنری مثل نقاشی محیطی شاد برای کودک خود فراهم آورید. اتاق خواب کودک باید به او روحیه ای شاداب ببخشد. اطمینان حاصل کنید که نور اتاق کافی باشد. سعی کنید دیوار اتاق خواب کودک خود را رنگ آبی نزنید چرا که این رنگ موجب افسردگی در کودک شما می‌شود و انرژی او را تحلیل می‌برد. رنگ‌های روشن همچون زرد، صورتی کمرنگ و سبز روشن می‌تواند انتخاب خوبی برای رنگ دیوار اتاق کودک باشد. یکی از نکات مهم در مورد تزئین اتاق خواب کودک این است که از قرار دادن تصاویر حیوانات وحشی و درنده کاملا بپرهیزید. در عوض عکس‌هایی را انتخاب کنید که حس خلاقیت و آرامش را در او تقویت کند.

در صورت تمایل می توانید بدن نوزاد را روزانه و به صورت موضعی شستشو دهید. بدین ترتیب که قسمت های داخل پوشک، دست ها و یا صورت نوزاد را که در معرض رطوبت غذا و یا کثیف شدن قرار دارند به تنهایی بشوئید. در این صورت شستن گردن کودک و نیز قسمت های خم شونده مفاصل بدن مثل گودی آرنج و زانو نیز لازم است.

پیش از شروع مراحل استحمام وسایل زیر را تهیه کنید، لیف، صابون ملایم یا صابون مخصوص کودک، شامپو بچه، پنبه، حوله کلاه دار مخصوص نوزاد، الکل، اسفنج حمام (اسفنج پنبه ای)، پوشک، لباس تمیز.

● استحمام با اسفنج

استحمام اسفنجی بهترین روش پیشنهادی برای حمام کردن نوزادانی است که بند ناف آن ها هنوز نیفتاده و یازخم آن کاملاً خوب نشده است. برای شستشوی نوزاد با اسفنج به سطح مناسب و پاکیزه ای با ارتفاع مناسب نسبت به قد خود احتیاج دارید، برای این منظور از سطح کابینت آشپزخانه نیز می توانید استفاده کنید. وسایل حمام را در دسترس خود و در نزدیکی سطح حمام کردن نوزاد قرار دهید. طوری که برای برداشتن وسایل ناچار به ترک کردن نوزاد خود در حین استحمام نشوید. برای جلوگیری از سرخوردن نوزاد تا آن جا که ممکن است روی او را بپوشانید.

نخست نیم تنه پایینی او را در حوله ای پیچیده و نیم تنه بالایی او را با اسفنج شستشو دهید. سپس عکس این کار را تکرار کنید یعنی با پوشاندن بالاتنه او با حوله، پایین تنه او را بشویید.

● مراحل حمام اسفنجی:

▪ نخست صورت نوزاد خود را با آب تصفیه شده تمیز بشویید. در شستن ناحیه پشت گوش و زیر چانه و گلوی او وقت و دقت بیشتری صرف کنید.

▪ قفسه سینه و دست و بازوهای اورا شستشو دهید و مراقب باشید ناحیه بین انگشتان او را کاملاً تمیز کنید. اگر برای شستشو از صابون کودک، پنبه و یا لیف استفاده می کنید، بلافاصله محل را با آب شستشو دهید تا از خشکی و آزردن پوست لطیف نوزاد جلوگیری شود.

▪ برای شستن پشت نوزاد او را به شکم بخوابانید. پس از شستشو به آرامی و ملایمت با لیف و یا حوله پشت او را در نیم تنه بالایی خشک کنید. به خاطر داشته باشید که فشار زیاد و یا شدت عمل می تواند به پوست حساس نوزاد شما صدمه بزند.

▪ ناحیه تناسلی نوزاد را از جلو به عقب و با ملایمت بشویید و پس از آن ران ها، ساق ها و پاها را شستشو دهید. فراموش نکنید که مابین انگشتان پا را با دقت بیشتری تمیز کنید. سپس به ملایمت پایین تنه نوزاد را خشک کنید.

▪ برای شستن موهای نوزاد اسفنج و یا لیف او راخیس کرده و با فشردن آن به آرامی چند قطره آب روی سر او بریزید. یک الی دو قطره شامپوی کودک(از نوع بدون اشک استفاده کنید) روی موهای او بچکانید و به ملایمت سر او را ماساژ دهید. نگران ناحیه نرم وسط سر نوزاد نباشید. تا وقتی که حرکات شما ملایم و آرام است به او صدمه ای نخواهد رسید. لیف نوزاد را با آب ولرم (نسبتاً گرم) خیس کرده و برای پاک کردن کف شامپو روی نوزاد بکشید.

▪ پس از انجام کار مجدداً نوزاد را با حوله خشک کنید، پوشک نو و لباس های تمیزش را به او بپوشانید.

● حمام در وان

به عقیده برخی متخصصان اطفال برای شستشوی نوزاد در وان، بهتر است تا افتادن کامل بند ناف و خوب شدن زخم ختنه صبر کنید.

برای حمام کردن نوزاد در وان، به یک وان پلاستیکی مخصوص حمام کودک نیاز دارید. وان را با حدوداً ۴ لیتر آب پر کنید و سپس آن را در ارتفاعی مناسب قرار دهید. هرگز نوزاد خود را بدون مراقب در وان و یاحمام تنها نگذارید.

می توانید وان کودک را داخل سینک دستشویی یا آشپزخانه قرار دهید، یا حتی پس از شستشو و ضد عفونی کردن سینک، نوزاد را داخل سینک حمام کنید. در این صورت به وان کودک نیاز نخواهید داشت. تنها کافیست کف سینک را با حوله ای تا شده بپوشانید تا از سرخوردن (نوزاد) جلوگیری شود. در این حالت مراقب باشید که شیر آب را بچرخانید واز بالای سینک دور کنید تا با نوزاد برخورد نکند.

پیش از شروع کار تمام وسایل مورد نیاز را فراهم کرده و نزدیک خود قرار دهید.

اطمینان حاصل کنید که دمای آب مناسب است یعنی نه سرد و نه گرم. برای آزمایش دمای آب از آرنج و یا قسمت داخلی مچ دست خود استفاده کنید.

سعی کنید حمام کردن کودک را باخواندن شعر و بازی کردن مفرح و لذت بخش کنید. با این کار حمام کردن به زمانی شاد پرخاطره برای شما و کودکتان بدل می شود.

● نکاتی در مورد بندناف

بری جلوگیری از تحریک زخم، دقت کنید ناحیه بالایی پوشک یا شلوارک پلاستیکی روی آن قرار نگیرد. بدین منظور قسمت بالای پوشک و شلوار را به داخل تا کنید تا با زخم ناف تماس نداشته باشد.

دیدن چند قطره خون در هنگام افتادن بند ناف طبیعی است بنابراین نگران نشوید.

ممکن است پس از افتادن زخم ناحیه مرکزی ناف به نظر زرد رنگ برسد. این حالت طبیعی است اما در صورتی که ناف ترشحات چرکی داشت و بوی نامطبوعی می داد و یا گرم قرمز رنگ و متورم بود حتما به پزشک مراجعه کنید.

● مراحل حمام در وان

۱) ممکن است شما هم مثل اکثر والدین ترجیح دهید قبل از قرار دادن کودک داخل وان سر او را بشویید. نخست کودک را در آغوش گرفته، و با فشردن لیف خیس روی سر او چند قطره آب بچکانید. سپس یک الی دو قطره شامپوی بچه (از نوع بدون اشک) را روی سر او ریخته و به ملایمت سر نوزاد را ماساژ دهید. برای پاک کردن سر نوزاد از کف و با لیف خیس شده در آب گرم سر او را پاک کنید. سر کودک را به سرعت ولی با ملایمت خشک کنید که نوزاد احساس سرما نکند.

۲) برای قرار دادن نوزاد داخل وان یک دست خود را زیر سر و شانه ها و دست دیگر را زیر پاها یا باسن او قرار دهید. نوزادان معمولاً در دفعات اولیه حمام گریه و بی تابی می کنند. در این حالت با ملایمت با او حرف بزنید یا برایش شعر بخوانید و سپس با آرامش و اطمینان او را داخل وان قرار دهید. در صورتی که نوزادتان خیلی آشفته و ناراحت به نظر می آمد حمام کردن او را تاحد ممکن به سرعت انجام دهید.

۳) در حین حمام کردن نوزاد یک دست خود را زیر بغل او قرار دهید تا سر او همواره خارج از وان قرار گیرد با دست دیگر خود او را بشویید و قسمت جلوی بدن او را تمیز کنید.

۴) سپس قسمت پشت بدن نوزاد را بشویید.

۵) پس از آن که نوزادتان شسته و تمیز شد، او را از وان خارج کرده و به ملایمت روی حوله بگذارید و خشک کنید. سپس پوشک و لباس تمیز به او بپوشانید.

● نکته: اگر برای حمام کردن نوزاد یک جفت دستکش سفید نخی بدست کنید در حین شستن نوزاد احتمال آسیب دیدن او از فشار دست یا ناخن شما کمتر شده و با اطمینان بیشتری نوزاد را خواهید شست.

در این دوره سنی، کودک از نظر فیزیکی، جسمی، عصبی، شناختی، روانی و عاطفی رشد سریعی می‌کند. نیاز این کودکان به غذا متفاوت است و بستگی به سن، جثه، میزان فعالیت، سرعت رشد و اشتهای آنان دارد.

در رژیم غذایی کودکان پیش‌دبستانی باید از همه گروه‌های غذایی استفاده شود و انواع مختلف مواد غذایی در اختیار آنها قرار گیرد. والدین باید کودک خود را به خوردن مواد غذایی با طعم‌ها و مزه‌های مختلف تشویق کنند تا مصرف غذاهای متنوع توسط کودک افزایش یابد. بهتر است مواد غذایی مختلف با درجات سفتی و نرمی متفاوت و انواع رنگ‌ها به کودک عرضه شود تا جذابیت غذاها برای او بیشتر باشد.

۱) شیر و فرآورده‌های لبنی:

شیر کامل، پنیر، ماست، بستنی و... به‌طور متوسط حدود دوسوم کلسیم و یک‌سوم پروتئین دریافتی کودک را تشکیل می‌دهند. کودک باید تشویق شود حداقل ۳۰۰ سی‌سی در روز شیر پاستوریزه شده گاو بنوشد. حداکثر میزان مصرف شیر ۷۰۰ سی‌سی در روز است. تا دوسالگی از شیر پاستوریزه که چربی آن گرفته نشده باشد استفاده می‌شود اما بعد از آن می‌توان از شیر با چربی کمتر استفاده کرد.

۲) گوشت و جانشین‌های آن

شامل گوشت گوساله، گوسفند، ماهی، مرغ، حبوبات (عدس، لوبیا)، تخم‌مرغ و آجیل (مغزها) هستند. گوشت و فرآورده‌های آن حدود یک‌چهارم کل پروتئین دریافتی کودک را تشکیل می‌دهند. کودک را به خوردن گوشت‌های کم‌چربی عادت دهید و از اضافه کردن روغن هنگام طبخ آن خودداری کنید. گوشت قرمز یکی از منابع خوب آهن است.

۳) نان، غلات و سیب‌زمینی:

باید تلاش کرد حداقل یک سهم از این گروه غذایی در هر وعده غذایی کودک گنجانده شود. از غلات سبوس‌دار می‌توانید استفاده کنید. سبوس غلات از یبوست کودک نیز جلوگیری می‌کند. مصرف سیب‌زمینی سرخ‌شده و شیرینی‌ها را محدود کنید.

۴) میوه‌ها و سبزی‌ها:

میوه‌های مناسب شامل گلابی، موز، سیب، پرتقال، کیوی (از دوسالگی به بعد)، توت‌فرنگی، تمشک، هندوانه، خربزه، کشمش و... هستند و سبزی‌های مناسب شامل هویج پخته، نخود، خیار، گل‌کلم،‌انواع فلفل سبز یا قرمز و... هستند. بهتر است سبزی‌ها را خرد یا به صورت نیم‌پز به کودکان کم‌سن عرضه کرد.
از دادن میوه‌ها و سبزی‌هایی که زیاد سفت هستند به کودکان زیر سه سال خودداری کنید. سبزی‌ها را می‌توانید به سوپ کودک اضافه کنید.

۵) چربی‌ها و مواد قندی:

گر چه این مواد کالری لازم را به بدن می‌رسانند ولی مواد مغذی دیگر را ندارند یا بسیار کم دارند. مصرف مواد شیرین باید محدود شود و در صورت امکان بعد از وعده‌های اصلی غذا باشد. مصرف نوشابه‌های گازدار، آب میوه‌ها، مواد غذایی چرب مانند چیپس، خامه، شکلات و بستنی باید محدود شوند.

● روش‌هایی مناسب برای وارد کردن مواد غذایی به رژیم غذایی کودک

▪ پنیر

همراه با ماکارونی یا پیتزا، مالیدن روی نان تست یا نان معمولی

▪ ماست

به عنوان دسر، همراه با سبزی‌ها

▪ شیر

به صورت سس سفید، در بعضی از دسرها یا داخل سوپ

▪ نان

ساندویچ‌های کوچک به عنوان میان‌وعده، به صورت کیک ساده

▪ سبزی‌ها

داخل سوپ، افزودن به پیتزا یا ماکارونی، مخلوط کردن آنها با سیب‌زمینی خردشده

▪ بیسکویت

استفاده از بیسکویت‌های ساده یا ذرت بوداده بین‌وعده‌های اصلی غذا

الف) ۳- ۱ سالگی: ویژگی‌های جسمی و رشد

هر چند میزان وزن گیری كودكان پایین است ولی الگوی رشد تغییرات مشهودی را در بدن ایجاد می‌كند. پاها بلندتر می‌شوند و كودك چربی دوران شیرخواری را از دست می‌دهد. آب كل بدن كمتر شده و اغلب آن نیز آب داخل سلولی است. نیاز انرژی نسبت به قبل كمتر می‌شود، افزایش بافت عضلانی آغاز شده و در واقع نیمی از وزن‌گیری كودك مربوط به افزایش توده عضلانی است. به‌طور كلی سرعت رشد اسكلتی پایین است و عمدتاً به‌صورت ذخیره‌سازی مواد معدنی در استخوان‌ها است تا افزایش اندازه آن‌ها، و در نتیجه، این عمل باعث تقویت استخوان‌ها جهت تحمل افزایش وزن كودك می‌شود.

● نیازهای غذایی:

۱) انرژی- در ۱ سالگی كودكان حدوداً به ۱۰۰۰ كیلو كالری در روز احتیاج دارند این رقم در ۳ سالگی به ۱۳۰۰ كیلو كالری در روز می‌رسد.

۲) پروتئین- در مقایسه به انرژی، نیاز به پروتئین نسبتاً افزایش می‌یابد چرا كه سرعت رشد توده عضلانی بالاست و كودكان ۳-۱ ساله روزانه ۱۳ گرم پروتئین نیاز دارند كه نیمی از آن می‌بایست از منشاء حیوانی باشد. به‌طور كلی نیاز روزانه به پروتئین در این گروه سنی ۱/۱ گرم به ازای هر كیلوگرم وزن بدن می‌باشد.

۳) املاح- كلسیم و فسفر جهت معدنی شدن استخوان‌ها لازم هستند- آهن جهت حفظ سطوح كافی از هموگلوبین به منظور حمایت از افزایش حجم خونی ناشی از افزایش اندازه بدن لازم است. جهت ساخت پروتئین و تقسیم سلولی میزان كافی از روی (Zn) مورد نیاز است.

ب) ۳ تا ۶ سالگی:‌ ویژگی‌های جسمی و رشد

در این سنین كودك در مسیر رشد ژنتیكی خود قرار گرفته و رشد فیزیكی به صورت جهش‌هایی ادامه پیدا می‌كند، در بعضی مواقع، كودك محصور به انرژی می‌شود. بازی او اغلب بازی‌های سختی از قبیل دویدن، پریدن و ... است. ظرفیت ذهنی او رو به تكامل است و بیشتر در حال تفكر و جستجو در محیط اطراف خود است. این مرحله از رشد زمان مناسبی برای كودك است تا روند فعالیت‌های فیزیكی خود را یافته و بدین ترتیب از خطر ابتلا به چاقی كودكی بكاهد. تشویق كودكان به شركت در بازی‌های فعال به جای تماشای تلویزیون و بازی‌های ویدیویی به تقویت عادت غذایی صحیح نیز كمك می‌كند.

ـ نیاز انرژی- در این گروه سنی نیاز روزانه به انرژی بین ۲۰۰۰- ۱۳۰۰ كیلو گرم كالری بر حسب میزان فعالیت كودك است. این دریافت ممكن است برای كودكانی كه فعالیت كمتری دارند بیش از اندازه باشد و نیز برای كودك خیلی فعال، كافی نباشد. هدف باید حمایت از سرعت طبیعی وزن‌گیری بدون تغییر شكل اضافی چربی باشد. اغلب كودكان اگر مجبور به خوردن نشوند، خود را برای رسیدن به این هدف تنظیم خواهند كرد.

ـ پروتئین- كودكان پیش دبستانی روزانه به ۱۹ – ۱۳ گرم پروتئین با كیفیت خوب نیاز دارند. پروتئین با كیفیت خوب در شیر، تخم‌مرغ، گوشت، پنیر، حبوبات و سویا یافت می‌شود.

املاح- در این سنین همچنین نیاز به كلسیم و آهن برای رشد و تأمین ذخایر بدن وجود دارد. چون ویتأمین‌های A و C و فولات اغلب در رژیم كودكان پیش‌ دبستانی كم هستند، تنوعی از میوه و سبزی‌ها بایستی در رژیم آن‌ها گنجانده شود. ویتأمین D برای جذب كلسیم مهم است كه می‌تواند از شیر غنی شده یا محصولات سویا و یا در معرض آفتاب قرار گرفتن بدست آید.

دكتر ناصر كلانتری استادیاری گروه تغذیه جامعه دانشگاه علوم پزشكی شهید بهشتی

ماده حساسیت زا یا آلرژن ماده ای است که در تعامل با دستگاه ایمنی بدن فرد باعث بروز پاسخ های حساسیتی در وی به صورت علایم گوارشی (نظیر نفخ، دردهای شکمی، تهوع و...)، علایم پوستی (نظیر کهیر، خارش، برافروختگی پوست و...) علایم تنفسی (نظیر سرفه، آسم و...) می گردد.

مهم ترین آلرژن های غذایی عبارتند از: شیرگاو، تخم مرغ، بادام زمینی، سویا، مغزدانه های درختی و ماهی.

توصیه می شود این مواد غذایی را به مقادیر اندک و به صورت مجزا به برنامه های غذایی کودک بیافزایید تا در صورت وجود حساسیت به هر یک از آنها، به سهولت بتوان ماده ای که کودک شما به آن حساسیت دارد را شناسایی کرد.در صورت ظاهر نشدن علایم حساسیت، به تدریج مقدار آن ماده غذایی را در غذای کودک افزایش دهید.

کلید تندرستی کودک در دست مادر است . کودکان سرمایه های فردای جامعه هستند و کودکان حساس ترین و آسیب پذیرترین گروه اجتماع را تشکیل می دهند .

▪ مادران شاغل باید سعی کنند کیفیت رسیدگی را در زمانی که در خانه هستند بیشتر کنند و برای جبران ساعات دوری از فرزند تلاش نمایند . هنگامی که در منزل هستند اوقات بیشتری را با فرزندانشان سپری کنند .

▪ « فکر کنید اوقات خود را با بچه ها چگونه می گذرانید و فهرستی از آن تهیه نمایید . »

▪ اگر در حال غذادادن به بچه هستید با او حرف بزنید ، نوازشش کنید و برایش شعر بخوانید .

▪ اگر در حال حمام کردن او هستید ، او را با لبخند زدن و خندیدن خوشحال کنید .

▪ اگر در حال پختن غذا هستید ، از فرزندتان کمک بخواهید با او صحبت کنید و بخندید .

هنگام رساندن فرزندتان به مهدکودک و یا مدرسه ... وقت خوبی است که با او صحبت کنید و به حرفهایش گوش دهید .

▪ زمانی را برای بازی کردن با بچه ها در نظر بگیرید .

▪ وقت معینی برای مسواک زدن ، حمام کردن و سایر کارهای روزانه داشته باشید تا نظم در انجام کارها را بیاموزد .

▪ به او بگویید که دوستش دارید و بدینوسیله امنیت عاطفی در او ایجاد کنید ، چرا که اعتماد به نفس کودکان و روحیه قوی آنها وابسته به احساس چنین امنیتی است .

▪ اگر شما برای نگهداری فرزند خود پرستار گرفته اید دفتری تهیه کنید و از او بخواهید که با یادداشت در مورد فرزندتان ، شما را در فعالیتها و برنامه هایش شریک کند ، مانند داستانهای مورد علاقه ، عادات خاص غذایی ، نوع بازی و ... شما هم می توانید یادداشتهایی را برای پرستار فرزندتان بنویسید .

▪ در نتیجه شما بهترین راهها را انتخاب نموده اید و با وجود کمبود وقت ، عملکرد شما مهمترین هدیه ای است که به خانواده می دهید .

منبع : صدا و سیما

نوع انضباط و نظارت بسته به سن کودک تغییر می‌کند. بچه‌های کوچک نیاز به زمان بیشتری برای راهنمائی و هدایت رفتارشان دارند. بچه‌های بزرگتر هنوز به راهنمائی نیاز دارند، اما میزان و ساعات آن کمتر می‌باشد. همیشه به خاطر داشته باشید که نظم و انضباط که در واقع به معنای آموزش است نوعی یاد دادن و آموزش است که موجب رشد خود - کنترلی می‌گردد. (داشتن کنترل بر اعمال خود) نظم و انضباط و آموزش آن عملی منفی و یا اضطراب‌آور نیست. این کار موجب از بین رفتن احساس ارزش در کودک نمی‌گردد. در نهایت شما در پی آن هستید که کودکان توانائی درونی خود را برای هدایت رفتارهایش در جهات مناسب و در همه شرایط افزایش دهد.

حتی وقتی‌که شما در کنار او نیستید، این کار به‌خوبی می‌تواند انجام پذیرد. اگر شما آن را در زمان بچگی او عملی سازید. زمانی شروع کنید که کودکان بسیار کوچک است. به یاد داشته باشید که دنیای امروز با دنیای زمان کودکی شما فرق دارد، ممکن است کودکان به مهارت‌های متفاوتی نیاز داشته باشد. هنگامی‌که به این ایده، خو گرفتید که شما پدر و یا مادر هستید، مهم است که با این ایده که شما مسئول راهنمائی رفتار فرزندتان هستید نیز احساس راحتی کنید. برای این روند ممکن است شما نادیده گرفته شوید و یا برخی مواقع مورد بی‌مهری قرار گیرید. شما باید اطمینان داشته باشید که کاری صحیح را برای فرزندتان انجام می‌دهید و هدف خود را فراموش ننمائید.

نیاز است که آموزش نظم، انضباط و راهنمائی رفتار کودکتان را با احترام و قاطعیت انجام داده و این دو ویژگی را حتی در هنگام عصبانیت حفظ نمائید. شما نیاز به حفظ کنترل خود دارید. کودکان در تمامی مراحل رشد نیاز دارند که از قبل بدانند کدام رفتارها از آنها انتظار می‌رود و کدامین رفتار قابل قبول و پذیرفته شده است. بچه‌های کوچک همیشه قادر به درک سخنان شما نیستند.

حتی اگر انتظارات خود را برایشان بیان نمائید. وقتی آنها خیلی کوچک هستند نیاز به مراقبت بیشتری دارند و تا حد خاصی می‌توانند یک رفتار را تحمل نمایند. مثلاً وقتی یک کودک کوچک را با خود به خرید می‌برید قدرت تحمل او را در نظر داشته باشید. خرید کردن برای زمان محدودی می‌تواند برای کودک شادی‌بخش باشد.

پس از آن ممکن است او نیاز داشته باشد به فعالیت دیگری بپردازد و این کار برای او قابل تحمل نیست. بگذارید که کودکتان پیشاپیش بداند که وقتی بزرگتر می‌شود، از او چه انتظاری دایرد. اگر کودکتان کار زیادی برای انجام دادن ندارد، زمینه انجام کارهائی را برای او فراهم بیاورید که شادی‌بخش و جالب هستند. این فعالیت‌های اضافه، فرصت‌های بسیاری برای کسب و یادگیری رفتارهای مناسب فراهم می‌آورند. اگر نیاز به نکوهش و سرزنش کردن کودک می‌باشد، صرف‌نظر ازهر سنی که دارد، همیشه این کار را به‌طور خصوصی و احترام‌آمیز انجام دهید و به یاد داشته باشید که شما دارید به او می‌آموزید که چه کار کند. قاطع و مهربان باشید.

منبع: www.urbanext.uiuc.edu
ترجمه: معصومه بهرامی

این جمله باید اولین چیزی باشد كه كودكتان صبح‌ها، پس از بیدار شدن از خواب، می‌شنود و نیز آخرین جمله‌ای باشد كه پس از شنیدن آن به خواب می‌رود. موقع دعوا و مشاجره و هر زمانی كه انتظارش را ندارد، بگویید كه دوستش دارید.

۲) بنــــویسید كه دوستش دارید.

در كیف مدرسه‌اش، یادداشت كوچك یا كارت‌پستالی بگذارید كه بر رویش نوشته‌اید:"دوستت دارم"خوب است یادداشت‌هایتان را درون كمد لباس‌ها، جعبهٔ اسباب‌بازی‌ها یا زیر بالشتش پیدا كند. ابراز عشق و علاقهٔ شما، با این نوشته‌ها، به كودكتان نشان می‌دهد كه به او فكر می‌كنید، حتی زمانی كه نمی‌توانید كنار هم باشید.

۳) در آغــــوشش بگیرید.

هیچ مانعی برای در آغوش گرفتن كودكتان وجود ندارد.

۴) لمســش كنید.

آرام به پشت او بزنید، بازوهایتان را دور شانه‌هایش حلقه كنید، موهایش را به‌هم بریزید.

۵) در بازی‌اش شریك شوید.

توپ بزنید، برای پرندگان دانه بریزید، بادبادك هوا كنید و با او مسابقه دهید.

۶) گــــوش دهید، واقعاً گوش دهید.

در حین گوش دادن، جملاتی به زبان بیاورید كه نهایت توجه‌تان را به صحبت‌های او نشان دهد. جملاتی مانند «نه‌بابا!»، «وای، چه جالب!»، «من اصلا ً نمی‌دانستم!»، «بیشتر در این مورد توضیح بده!»

۷) بدون به زبان آوردن كلمـــــه‌ای، با او حرف بزنید.

به تماشای بازی او در مدرسه یا زمین بازی بنشینید. لحظه‌هایی كه به شما نگاه می‌كند یا نگاهتان با هم تلاقی می‌كند، به او لبخند بزنید. بد نیست از چشمك زدن هم برای ایجاد ارتباط با او استفاده كنید. علائم خاصی برای رابطه‌تان تعریف كنید كه فقط خودتان دو نفر معنی آنها را بدانید.

● اخـــــــــر اینکــــــــه :

ـ اولین راز پرورش كودكــــی شاد تمجید از اوست.

ـ عملكرد كــــودك را نقد كنید و نه شخصیت او را.

ـ افكـــار مثبت و تأیید‌كننده را به كــــودكتان القا كنید.

ـ كـــودكان كم‌سن با احساس امنیت شــــاد می‌شوند.

ـ به كـــودكان بیاموزید كه خوش‌بین باشند.

ـ كـــودكان چاق، در مقایسه با سایر كـــودكان، افســـرده‌ترند.

ـ سعــــی نكنید كــــودك خود را از همهٔ ناراحتی‌ها دور نگه دارید.

نوشته ی محمود صالحی

بسیاری از والدین عمداً دست به تنبیه بدنی نمی زنند. معمولاً هنگامی این رفتار از بزرگترها سر می زند که کنترل خود را از دست بدهند یا احساس ناامیدی کنند. ممکن است بابا به خاطر این که سه بار از کودک خواسته تلویزیون را خاموش کند و او توجهی نکرده عصبانی شود و کتکش بزند. یا وقتی پسر کوچولوی چهار ساله به وسط خیابان می دود شاید مامان او را بزند تا حواسش بیشتر جمع باشد.

همه پدر و مادرها می دانند که گوش نکردن کودک به حرف آنها چقدر ناراحت کننده است؛ نگرانی و دلهره از به خطر افتادن سلامت بچه هم به همین صورت. مادری که گفتیم، از این که پسرش دوباره به وسط خیابان بدود و مثل این دفعه شانس نیاورد! خیلی نگران است.

اکثر والدین حداقل یک بار فرزندشان را تنبیه بدنی کرده اند یا احساس کرده اند او یک کتک مفصل لازم دارد. اما به راستی چرا این تعداد از پدر و مادرها از تنبیه بدنی استفاده می کنند؟ شاید بگویید: چون مؤثر است. ولی واقعیت این است که اگر تنبیه بدنی مؤثر باشد فقط و فقط در کوتاه مدت تأثیرگذار است.
مــادر سمیـــرا کوچولو گهگاه او را تنبیه بدنی می کند، ولی آن سوی ماجرا این است که ، مربی او در مهدکودک مرتب باید مراقبش باشد تا بچه های دیگر را آزار ندهد!

در سال ۲۰۰۲ یک تحقیق وسیع در مورد آثار و عوارض تنبیه به عمل آمد. خانم « الیــــزابت تامســـون » از مرکز ملی کـــودکان فقیر در دانشگاه کلمبیا، اطلاعات گردآوری شده طی ۶۲ سال را مورد بــــررسی قرار داد و دریافت که:

" هر قدر کـــودک بیشتــر تنبیه شود احتمال بروز رفتار پرخاشگرانه در او بیشتر می شود. ضمناً چنین کــــودکی بیشتر رفتارهای نادرستی مثل دروغگویـــی، حقه بازی و آزار و اذیت دیگـــران را از خود نشان خواهد داد. "

کودکانی که با تنبیه بزرگ شده اند کمتر درست و نادرست را از هم تشخیص می دهند، و در غیاب والدین خود بیشتر از سایر بچه ها رفتارهای نادرست و بی ادبانه انجام می دهند.

یکی از مادران که معمولاً فرزندش را تنبیه بدنی می کند می گوید: "بچه من موقعی رفتارش درست است که او را تنبیه می کنم. اما راستش، نمی دانم رفتار درست او به خاطر ترس است یا این که واقعاً خوب و بد را از هم تشخیص داده است."

● پس چه باید کــــــرد؟

آیا جایگزین مناسبی به جای تنبیه بدنی وجود دارد؟ رفتارهایی که در ذیل آورده شده با این اعتقاد فهرست شده که یک کودک سزاوار احترام است، حتی وقتی رفتارش آنگونه که باید نیست.

● سعـــی کنید در رفتـــارتان ملایــم و مهـــربان باشید.

وقتی تن (TONE) صدایتان عادی و طبیعی باشد کودک بهتر حرفتان را می شنود.

● کمــــی تأمـــل کنید.

یک مکث کوتاه در عکس العمل و اندکی صبر هنگام هیجان، می تواند گره گشا باشد. چه اشکالی دارد که بگوییم: الآن برای مواجهه و حل این مسئله خیلی ناراحت هستم و موقعیت مناسب نیست. بعداً در موردش صحبت می کنیم.

● به او بیــــامــــــــوزید.

به جای مجازات او به خاطر کار نادرستش، کار درست را به او یاد بدهید. مثلاً بگویید: وقتی اسباب بازی هایت را در اتاق پذیرایی رها می کنی من این کارت را نمی پسندم. دوست دارم دفعه بعد آنها را در کمد بگذاری.

● مثبت باشیـــد.

به جای آنکه بگویید :چند مرتبه باید به تو بگویم که دندانهایت را مسواک بزنی؟! می توانید بگویید :دندان های قشنگت را مسواک بزن که همین طور قشنگ بماند. بعد منو خبر کن که بعد از تو مسواک بزنم.

● « تـــــــوضیح » به جای « تهــــــدید ».

می توانید با یک توضیح مختصر، علت زشتی رفتار او را روشن کنید تا در ذهنش دلیلی برای تغییر رفتار داشته باشد.

● از عصبــــانیت دوری کنید.

به جای تمرکز روی اشتباه یا رفتار نادرست کودک، که شما را برای هیجان و عکس العمل احساسی آماده می کند، از هر یک از موارد خطای فرزندتان به عنوان موقعیت خوبی جهت راهنمایی او و فراگیری استفاده کنید.

● انگیــــــزه بدهید.

به او با جملات خاصی انگیزه بدهید و صحبت های تشویق کننده داشته باشید.

● انعطاف پــــذیـــــر باشید.

وقتی کودک می پرسد: «می تونم این برنامه تلویزیون رو تا آخر ببینم، بعد بریم بیرون؟» منطقی باشید.اگر فرصت دارید، به درخواستش جواب مثبت بدهید.بدین ترتیب کودک رفته رفته با هنر گفتگو و مذاکره آشنا میشود.

● از لجبــــازی و زورآزمایــــی بپـــرهیزید.

هیچ کاری مخربتر و بی فایده تر از زور آزمایی با فرزند نیست. او را به همکاری کردن تشویق کنید. مثلاً می توان گفت : من مشکلی دارم. من دوست دارم تو پیراهن تمیزی بپوشی ولی می بینم که تو باز هم همون قبلی رو می پوشی. به نظرت چطور می شه این مسئله رو رفع کرد؟ وقتی مشکل را با کودک در میان بگذارید احتمالاً بیشتر علاقه مند می شود که در حل آن کمک کند و با شما همکاری کند.

● زیــــــــرک باشید.

اگر عملکرد فعلی شما اثر ندارد با زیرکی راه دیگری پیدا کنید. تغییر خط مشی شما آسان تر است تا این که همیشه بخواهید اول او تغییر کند. از خودتان بپرسید: چه کار دیگری می توانم بکنم تا او را به عکس العمل بهتری ترغیب کند؟

● نکتــــــه:

در رابطه با مجازات کــــودک این سه قاعـــده را به یاد داشته باشید:

▪ هنگــام عصبانیت از مجازات بپـــرهیزید.

▪ بـــرای تلافـــی کــــردن یا انتقـــام گرفتن، مجازات نکنید.

▪ همیشه مجازات شدیدتـــر، مجازات بهتـــر نیست.

۱) خودت تصمیم بگیر

کودک و دوستش در اتاق مشغول بازی هستند. سر و صدای آنها باعث اذیت و آزار شماست، بهتر است بگویید: «بچه‌ها تصمیم بگیرید یا بی‌سر و صدا بازی کنید، یا از اتاق خارج شوید.» اگر بعد از ۵ دقیقه هنوز سر و صدا ادامه داشت، بگوئید: «خوب می‌بینم تصمیم گرفتید که بروید بیرون از اتاق.» این جمله، شما را از داشتن نقش منفی نجات می‌دهد. زیرا آنها می‌دانند این تصمیم آنها بوده که منجر به این نتیجه شده است. به این ترتیب کودک مسئول عمل خودش است.

۲) من تو را دوست دارم ولی این کار تو را نمی‌پسندم.

اگر می‌خواهید لفظی را به کودک بیاموزید، کار خوب و بد را برایش مشخص کنید. به او بیاموزید ما کار خوب و کار بد داریم ، نه بچه ی خوب و بچه ی بد. هدف از وضع قوانین، آموزش رفتارهای مناسب است نه تنبیه کودک. اگر چه به رفتار ناپسند او اعتراض می‌کنید ولی محبت خود را به او قطع نمی کنید.

۳) از تو می‌خواهم مشکل مرا حل کنی.

اگر کودک کاری را انجام می‌دهد که باعث رنجش شماست، به او بگویید که دچار مشکل شده‌اید. ازاو بخواهید در حل مشکل به شما کمک کند. در این صورت او که خود را دشمن شما نمی‌بیند خود را موظف می‌داند کاری انجام ندهد که برای شما مشکل آفرین باشد. اگر به رضایت خاطر شما اهمیت دهد، رفتار بد را خاتمه خواهد داد: «صدای بلند تلویزیون باعث می ‌شود دچار سردرد شوم.»

۴) احساس تو را درک می‌کنم

وقتی کودک عصبانی است جملاتی را به کار می‌برد تا دیگران را متوجه احساس خود کند. «از تو متنفرم» یا «خیلی بدی». این تنها جملاتی است که همه ذهن او را پرکرده. شما می‌توانید به او کمک کنید تا جمله مناسب را به کار ببرد.

۵) «آیا دوستت چیزی گفته که واقعیت ندارد و تو عصبانی شده‌ای؟»

افراد متفاوت، نیازهای متفاوتی دارند. اغلب کودکان در اعتراض به والدین می‌گویند: «عدالت را رعایت کنید. منصف باشید.» و این جملات زمانی مطرح می‌شوند که کودک می‌خواهد وسیله ی خاصی برایش تهیه شود. صرفاً به این دلیل که برای برادرش تهیه شده است. باید به کودکان بیاموزیم: «انصاف و عدالت این است که هر فرد، هر چه را نیاز دارد تهیه کند. اگر شما به عینک نیاز داری و خواهرت به کفش، هر کدام وسایل مورد نیاز خود را خریداری خواهید کرد و این است اجرای عدالت. گمان نمی‌کنم زمانی که خواهر شما به عفونت گوش مبتلاست و آنتی‌بیوتیک مصرف می‌کند لازم باشد شما هم آنتی‌بیوتیک مصرف کنی!»

پنج جمله بد برای کودکان :

۱) مناسب سن خودت رفتار کن!!

گاه والدین به رفتار کودک انتقاد می‌کنند؛ زیرا آن رفتار تأثیر بدی بر بزرگترها داشته است. در صورتی که رفتار کودک، نشان‌دهنده ی احساس درونی اوست و والدین وظیفه دارند احساس کودک را درک کنند. کودک شش ساله‌ای که نمی‌داند چه می‌خواهد و گریه می‌کند ، یا کودک چهار ساله‌ای که از محدود شدن در صندلی اتومبیل ناراحت است و گریه می‌کند ، هر دو متناسب سنشان عمل می‌کنند اگر چه ما انتظار داریم رفتار آنها ما را آزار ندهد. به جای این که به کودک بگویید «مناسب سن خودت عمل کن.» بگویید: «به نظر می‌رسد واقعاً عصبانی هستی» می‌دانم وقتی چنین اتفاقی می‌افتد بسیار ناراحت‌کننده است.» این جملات به کودک آرامش می‌دهد و شرایط را قابل تحمل خواهد کرد.

۲) شوخی کردم.

دست انداختن کودک اگر چه ظاهراً شرایط را شاد می‌کند ولی در واقع به شدت مخرب است. هنگامی که کودک عصبانی است، خندیدن به او باعث می‌شود احساس بدتری پیدا کند. شما به عنوان والدین کودک وظیفه دارید او را حمایت کنید نه این که باعث اذیت و آزار او شوید. اگر چنین منظوری ندارید هنگامی که کودک ناراحت است شاد نباشید.

۳)چرا مثل [...] نیستی؟

با مقایسه ی کودکان، آنها احساس می‌کنند در مرتبه ی پایین‌تری قرار گرفته‌اند و این راه مناسبی برای وا داشتن آنها به فعالیت نیست. زمانی که کودک خود را پایین‌تر از دیگری احساس کند ، روحیه ی خود را می‌بازد و دست از فعالیت خواهد کشید. شما باید ضعف و قوت کودکان را بپذیرید و آنها را تشویق کنید بر اصلاح رفتار خودشان.

۴) ندو و گرنه می‌افتی !!

علی‌رغم تمام توجه شما به محافظت از کودک، به کار بردن این نوع جملات باعث می‌شود کودک بیافتد. زیرا به او القا می‌کنید منتظرید که او به زمین بخورد و این برای کودکی که تلاش می‌کند مستقل باشد بسیار مضر است. بهتر است در این موارد بگویید. «قبل از دویدن از محکم بودن بند کفش‌هایت مطمئن باش.» در این صورت شما در مورد اشکال کفش صحبت کرده‌اید نه ناتوانی کودک.

۵) چی بهت گفتم؟؟؟؟؟

چرا سوالی را می‌پرسید که خودتان جواب را می‌دانید؟ انتظار دارید کودک چه پاسخی بدهد؟ وقتی می‌پرسید: لباست را کجا پرتاب کردی؟ لبخندی موذیانه می‌زند و می‌گذرد. اگر از رفتار او رنجیده‌اید بگویید: «من متاسفم که مجبورم برای بار سوم تکرار کنم که لباست را روی چوب‌لباسی آویزان کن.»

نوشته ی مریم قربان زاده